Part 51

10. Rarissime anchylosis articulamenti coxendicis et venter pinguedineus impotentem virum reddit. Anchylosis insanabilis est.

11. Tumores et incrementa morbida circa genitalia, ut {342} herniae, hydrocele, haematocele, elephantiasis, lipoma, carcinoma, sarcoma, cystoma, enchondroma, et fibroma causae sunt impotentiae. Herniae, lipoma, hydrocele, haematocele, et quandoque elephantiasis scroti sanari possunt; tumores benigni et maligni aliquando removentur sed vulgo amputatione penis aut testiculorum.

12. Testiculi marcescunt in varicocele et impotentia sequitur. Varicocele amoveri potest, et si mature operetur chirurgus impotentia evitatur. Lues testiculorum destrui potest substantiam testiculorum nisi morbus mature sanetur, et impotentia potest esse absoluta. Tuberculosis testiculorum destruit organum.

13. Anorchismus seu absentia testiculorum bilateralis et congenita, idem efficit ac castratio. Conditio rara est Cryptorchismus, seu retentio testiculorum in abdomine, plerumque sterilitatem gignit non necessario impotentiam.

Castratio completa, morbo vel secus, impotentiae causa est, sed non necessario statim post castrationem. Gross (A Practical Treatise on Impotence, Philadelphiae. 1890) citat quattuor casus in quibus erectio permanebat, in uno homine usque ad decennium. Kruegelstein (Henke's Zeitschrift. 1842. vol. I, p. 348) dicit virum quemdam post amissionem testiculorum uxorem foecundavit. Si casus revera contigerit, spermatazoa in vesciculis seminalibus permanserant.

14. Prostatitis chronica causa est impotentiae et plerumque insanabilis est.

15. Nulla regula firma dari potest de impotentia physiologica senectutis in maribus. Viri sexto et octogesimo anno non solum potentes inventi sunt sed etiam liberos generaverunt. Potentia generandi in maribus vulgo circa annum sexagesimum-secundum cessat, exceptiones autem multae inveniuntur. Potentia coeundi permanere potest longe post annum sexagesimum-secundum. Ecclesia igitur senes cujuscumque aetatis ad matrimonium admittit; et confessarius nihil rogat de potentia nisi ab ipso sene interrogatur. Si confessarius sciat senem revera impotentem esse, non permittere debet matrimonium ejus.

16. Opinio videtur esse moralistarum ad habendam copulam carnalem necessariam esse non solum erectionem et {343} intromissionem sed ettam inseminationem plus minusve perfectam.

Laymann (De Imped. Matr., cap. 11) ait: "Impotentia perpetua ad copulam perfectam dirimit matrimonium subsequens." Et addit: "Dixi perfectam, id est, quae fit cum effusione veri seminis in vas muliebre." Mastrius (loco jam citato) tenet inseminationem esse necessariam.

Lehmkuhl (Theol. Mor.) in definitione impotentiae absolutae dicit talem esse impotentiam quae "aliquem ad quamlibet copulam consummatam inhabilem reddit." Hic utitur vocibtis, copula consummata, in qua Ballerini requirit inseminationem quasi perfectam (op, cit., vol. 6, p. 178), et Sanchez (De Matr., lib. 2, disp. 21, n. 5) inseminationem imperfectam. Petrus de Ledesma quoque (apud Eschbach. Disputationes Physico-Theologiae. Disp. 200) de senibus loquens ait: "Si enim senes ita senio confecti et exhausti, quod nullo modo semine valeant, quamvis possint erigere membrum et penetrare vas, non possunt contrahere, et si contrahunt, matrimonium est invalidum."

Qui steriles sunt ita sunt ex tribus causis: (1) Aspermia, seu absentia absoluta seminis; (2) Azoospermia, seu absentia spermatozoon in semine; (3) Oligospermia, seu carentia alicujus partis seminis.

Aspermia vulgo efficitur occlusione urethrae vel obliteratione partis ejusdem. Defectus isti congeniti esse possunt vel ex morbo aut vulnere. Tumores tractus generativi claudere possunt aditum inter testiculos meatumque urinarium et ita aspermia efficitur. Spadones, etiamsi raro potentiam habeant intromissionis, aspermia afflictantur quoad partem seminis ex testiculis provenientem (in qua spermatozoa sunt), sed humor ex parte anteriori tractus generativi adesse aliquo modo potest.

Azoospermia fere eodem modo oritur, obstructio autem vel destructio prope testiculos est, et ita secretio aliarum partium tractus generativi exire potest, sed sine spermatozois.

In Oligospermia spermatozoa adesse possunt, sed quia aliud elementum seminis deest spermatozoa inertia sunt.

Casus inveniuntur in quibus propter malformationem semen perfectum in vesicam urinariam ejactatur.

{344}

Omnes istae conditiones insanabiles esse possunt, raro sanari possunt.

Estne vir aspermatosus, seu carens semine, impotens?

(1). Affirmant multi moralistae qui inseminationem requirant talem impotentem.

(2). Ejectio seminis confectio est actus sexualis viro, et alia in actu ejectioni mere conducunt.

In Azoospermia copula carnalis qua copula eadem est ac in coitu normali: microscopium solum aut sterilitas absentiam spermatozoon detegunt. In Oligospermia coitus quoque normalis esse paret.

Opinor virum aspermatosum impotentem sub lege esse quia nequit copulam sexualem perficere; e contra, virum oligo-spermatosum aut azoospermatosum steriles tantum esse.

Impotentia igitur definiri potest, in viro: Impotens est quum (1) vel absolute et perpetua, vel relative et perpetua, incapax sit intromissionis et quasi inseminationis; aut (2) quum spado sit, et ita sub decreto Sixti V veniat.

Impotentia in muliere definiri potest: quum nullam vaginam vel vaginam perpetuo impenetrabilem habeat; vel cum pathologice recuset marem.

Impotentia coeundi potest esse (1) aut antecedens aut consequens; prout matrimonii contractum anteit aut illi supervenit; (2) perpetua seu insanabilis, aut temporanea; (3) absoluta aut relativa, in quantum "aliquem ad quemlibet copulam consummatam inhabilem reddit, aut tantummodo usum matrimonii inter duas certas personas impossibilem facit" (Lehmkuhl).

Ut impotentia tanquam impedimentum matrimonii dirimens habeatur, debet esse: (1) impotentia coeundi; (2) insanabilis; (3) antecedens; (4) aut absoluta aut relativa.

AUGUSTINUS OMALLEY.

{345}